Gamebeach

De verkoop cijfers van GTACW zijn niet goed in de VS.

Voor iedereen die de schattige Piñata's en het bijhorend tuinieren altijd leuk vond, maar niet altijd zin had om achter een console te kruipen, zal een gat in de lucht springen met de draagbare versie van Viva Piñata. Pocket Paradise is eigenlijk een relatief knappe 1 op 1 overzetting van de bekende game op de Xbox 360-console. Het spel start traag met een lange introductie voor de nieuwe spelers, maar de veteranen zullen al snel beginnen hun tuin klaar te maken voor de intrede van Piñata's. Het vermenigvuldigen tussen de beestjes is wel leuk voor de verdere uitbreiding, maar het spel mist toch een bepaalde spelwijze dat de consoleversie zo verslavend maakt.

De basisgameplay in Pocket Paradise is bijna hetzelfde als zijn grotere consolebroer. Je trekt Piñata's aan in je tuin aan de hand van het aantal dieren en planten dat aanwezig is. Het concept is heel simpel, maar ook tegelijk uitdagend. Je weet nooit wanneer een Piñata in jouw tuin wil blijven, daarom zal je soms heel ver moeten gaan om toch net die ene speciale Piñata binnen te krijgen. De bediening maakt perfect gebruik van het touch screen waardoor je in no time over heel je tuin zal vliegen om elk bosje en plantje perfect te plaatsen. Als je naar de winkel moet gaan of je moet gereedschap selecteren, gaat dat allemaal zelfs vlotter dan op de console. Soms kan er wel een probleem ontstaan wanneer twee voorwerpen te dicht tegen elkaar staan, maar over het algemeen is de bediening superieur vergeleken met de console versie.

De eerste lading van Piñata's zijn heel gemakkelijk om tevreden te houden. Ze eisen enkel een mooi stukje grond of een eenzame bloem voor ze intrekken en de liefde bedrijven. Dit resulteert in een belachelijk dansje, om daarna nog meer Piñata's in jouw tuin te sturen. De latere Piñata's zijn veel selectiever waardoor je soms heel je terrein moet herzien om ze te lokken. Je kan ze soms zelfs overhalen door enkele lekkere Piñata's klaar te leggen voor hen. Om ze binnen te halen is nog steeds ontzettend moeilijk, maar het voortplanten wanneer ze er zijn, is veel gemakkelijker gemaakt vergeleken met de Xbox 360 versie. Je pakt gewoon een romance-candy, en klaar is kees. Vroeger werkte dit snoep enkel als je twee pinata's had overtuigd om kleintjes te maken, maar nu moet dat blijkbaar niet meer. Als je het meeste plezier uit je spel wilt halen, kan je best van deze snoepjes afblijven. Ze zorgen er namelijk een beetje voor dat je vals speelt, vergeleken met de algemeen sterkere moeilijkheidsgraad.

Nog dramatischer dan deze romance-candies, is de globale voortgang van het spel. Het duurt letterlijk uren voor je de hogere pinata's mag verwelkomen in je tuin. In de vorige spellen was er altijd wel een continue stroom aan voorwerpen en extra's waardoor je niet de indruk kreeg dat het lang duurde, maar in de DS versie zijn die extra's er niet. Doe je bepaalde acties goed op de Xbox 360 versie, dan ging je een level hoger om zo meer pinata's aan te trekken. In Pocket Paradise duurt het veel langer voor je een hoger level verdient, terwijl er ook nog eens minder voorwerpen zijn die voor afwisseling zorgen. Wanneer deze meer gelimiteerd zijn, kan het voorkomen dat je alles beu geraakt en is de zin om te spelen soms zoek. Voor de fans van het genre zal dit zelden voorkomen omdat ze continu hun tuin willen perfectioneren, maar voor al de rest van de gamers die gewoon vooruit willen geraken in een spel is wachten moordend.

Conclusie

Grafisch is Pocket Paradise echt een schot in de roos. Prachtig om zien hoe de console graphics zo realistisch zijn omgezet naar de grafisch inferieure DS. De 3D Piñata's passen perfect in de 2D achtergronden zodat je een levende en kleurrijke wereld bekomt. Helaas zorgt dit technisch wonderstuk er wel voor dat je een minder schattig beeld krijgt in zijn totaliteit. Het gebrek aan animaties die continu veranderen en de vele gezichtsuitdrukkingen zorgen ervoor dat de DS versie wat personaliteit verliest.

Hoewel Pocket Paradise een indrukwekkende overzetting is van de Xbox 360 naar de Nintendo DS, mist het de spelsnelheid en de bonussen die de consoleversie zo leuk maken. De simpele formule is nog steeds verslavend en de trage vooruitgang en minder schattige pinata's doen niets af van het plezier dat je beleeft aan het spel. Pocket Paradise mag dan niet de schattigheid bereiken van de consoleversie, het is zeker wel een topper onder de draagbare games.