Gamebeach

Muziekspellen hebben koning sport dit jaar van de troon gestoten als meest opbrengende subgenre. Rock Band, Guitar Hero en Singstar zijn hier mee verantwoordelijk voor. Voor Nintendo Wii bracht gameguru Shigeru Miyamoto nu Wii Music uit. Een spel waar gevoel voor muziek belangrijker moet zijn dan ritmische precisie.

De hele game is opgebouwd uit 4 basisfiguren: blaasinstrumten, gitaren, slagwerk en violen. Als je bijvoorbeeld een trompet kiest hou je de wii-mote aan je mond en druk je de 1 en 2 buttons in om een deuntje te fluiten. Kantel je de luchttrompet naar boven dan doet je Mii dit ook op het scherm en speel je luider. Naar onder maakt het stiller. Voor de andere figuren volgt de game de bewegingslogica. Strijk met de wiimote langs de nunchuck voor vioolgeluid, luchtgitaar met de wiimote voor coole rifs en trommel er met de nunchuck en wii-mote op los voor de drums. Deze laatste kunnen ook gebruik maken van de wii-balance board (meegeleverd bij Wii Fit) voor kicks maar dit is optioneel.

Met deze 4 besturingsmethoden kan je de 60 instrumenten uit de game besturen. Een sitar speelt als een gitaar en een piano of klavecimbel als een slaginstrument. Mondharmonica, saxofoon, castagnetten, stem, handengeklap, trekzak, je kan het zo gek niet bedenken of je kan het spelen. En dat bedoelen we zeer letterlijk. Zuiver voor de fun kan je zelfs je Mii in een honden- of kattenpak stoppen en melodisch miauwen of chearleaden.

In tegenstelling tot de Guitar Heroes en Rock Bands van deze wereld gaat het er in Wii Music net niet om zoveel mogelijke juiste noten te spelen. Je kiest een liedje en een instrument en daar ga je. Het enige dat je moet doen is de wii-mote en nunchuck in het ritme van die song bewegen. Afhankelijk van welke noot er op dat ogenblik hoort te spelen zal je die horen. Al dan niet netjes op tijd in het tempo.

Uit de speaker van je controller klinkt het getik van een metronoom en op het scherm zie je hiervan nog eens een visuele aanduiding. Je kiest bijvoorbeeld Broeder Jacob (!?) en als je netjes in de maat beweegt zal je keurig het melodietje spelen. Het wordt echter pas leuk als je tussen de juiste noten nieuwe bewegingen maakt in de maat of er net een paar overslaat en met halve of kwartmaten eigen improvisaties maakt. Je voelt je meteen een beetje muzikant.

Speel je niet in de maat? Geen probeem, er is namelijk geen score op het einde. Je mag zelf je performance een score geven en er een video van bewaren die je kan doorsturen naar je wii-vrienden via WiiConnect24 als je dat wenst.

Video’s opnemen, lessen volgen en jammen zorgen ervoor dat je liedjes, instrumenten en locaties vrijspeelt om later te gebruiken. Onder liedjes verstaat de game het “lichtere” werk zoals Twinkle twinkle little star, Do Re Mi, en Broeder Jacob. Een paar klassiekers uit F-Zero, Mario en Zelda maken ook hun opwachting, het zou anders geen Nintendo game zijn. Deze worden aangevuld met een aantal klassieke klassiekers van Beethoven, Vivaldi, Strauss, Tchaikovsky en consoorten en door een aantal poppy songs van onder andere Madonna, Lennon en bijvoorbeeld The Police .

Nadat ik over de eerste verbazing heen was werden de 3 spelmodi voorgesteld. In Jam kies je een liedje dat je vrijgespeeld hebt, een instrument en al dan niet een achtergrondbandje en je gaat aan het werk. Het doel hiervan is simpelweg filmpjes maken van je sessies.

De Games mode biedt 3 minigames. Een ervan maakt van jou de dirigent van een orkest die naargelang je kunsten met de wii-mote als dirigeerstokje zullen spelen. Als je goed het ritme wist te houden en de hevigheid van je dirigeren overeen stemde met de energie uit het liedje krijg je een hogere score toebedeeld. In de Handbell Harmony minigame komt toch nog een beetje Guitar hero boven drijven. Je moet namelijk samen met andere Mii’s op het juiste ogenblik de juiste bel laten rinkelen om zo tot een melodietje te komen. De laatste minigame is een soort auditieve quiz waar je Mii’s moet rangschikken van hoog naar laag of de vals spelende Mii moet aanduiden.

Het blijft echter allemaal zeer ongedwongen. In de uitgebreide Lessons modus leer je de fijnere kneepjes van Wii Music. Deze modus toont dat er net iets meer achter de game schuilt dan lukraak wat met je wii-mote schudden. Verschillende speelstijlen, arrangementen en verschillende instrumentcombinaties zijn mogelijk. De lessen waren echter eerder lastig te noemen dan aangenaam. Zeker van de baspartities is het geen lachertje als jezelf niet het summum van ritmiek bent. De sprong van de basislessennaar de geavanceerde cursussen is best groot. Dit in combinatie met bitter weinig beloning voor je volharding zorgen ervoor dat ik al snel mijn frustratiedrempel bereikte en er genoeg van kreeg.

Coclusie:

Wii Music voelt aan als een muziekexperiment en niet als een game. Het spel heeft geen echt doel, en na de eerste uurtjes krijg je het "wat nu?" gevoel. Met meerdere spelers is de game nog het best te verteren. Voor kleinere kinderen ( eerste/tweede leerjaar) kan het er nog wel mee door maar voor alle anderen zal Wii Music snel zijn aantrekkingskracht verliezen.